مستفرد
مترادفها
تنها، منزوی، تک
متضادها
جمع، همراه
لغت نامه دهخدا
مستفرد. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استفراد. کسی که در چیزی فرد و بی نظیر باشد. ( از اقرب الموارد ). || آنکه کاری را به تنهایی انجام دهد. ( از اقرب الموارد ). رجوع به استفراد شود.
فرهنگ فارسی
کسی که در چیزی فرد و بی نظیر باشد
جمله سازی با مستفرد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در میان جمعیت انبوه، با آن تفکرات متفاوت و نگاهی خاص به مسائل اجتماعی، به صورت مستفرد در حال تماشای نمایش بود.
💡 دانشمند بزرگ در آزمایشگاه خود، به طور مستفرد مشغول انجام تحقیقات پیچیدهای بود که میتواند آینده انرژیهای تجدیدپذیر را تغییر دهد.
💡 او در تصمیمگیریهای حیاتی زندگیاش همیشه به صورت مستفرد عمل میکرد و هرگز برای انجام کارها به مشورت دیگران نیاز نداشت.