لغت نامه دهخدا
مستضرب. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استضراب. سپید و سطبرشده ( عسل ). ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || شتر ماده آزمند گشن. ( منتهی الارب ). || فریب دهنده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استضراب شود.
مستضرب. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استضراب. سپید و سطبرشده ( عسل ). ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). || شتر ماده آزمند گشن. ( منتهی الارب ). || فریب دهنده. ( ناظم الاطباء ). رجوع به استضراب شود.