لغت نامه دهخدا
مستصرف. [ م ُ ت َ رِ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استصراف. برگردانیدن خواهنده.( آنندراج ). درخواست کننده از خداوند که مکاره را از او دور کند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استصراف شود.
مستصرف. [ م ُ ت َ رِ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استصراف. برگردانیدن خواهنده.( آنندراج ). درخواست کننده از خداوند که مکاره را از او دور کند. ( اقرب الموارد ). رجوع به استصراف شود.