مسترقع

لغت نامه دهخدا

مسترقع. [ م ُت َ ق ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرقاع. جامه درپی خواه شونده. ( منتهی الارب ). جامه که موقع وصله کردن آن رسیده باشد. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرقاع شود.