لغت نامه دهخدا
مسترفع. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرفاع. آنکه رفع و برداشتن چیزی خواهد از کسی. ( منتهی الارب ). خواهنده بالابردن چیزی. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرفاع شود.
مسترفع. [ م ُ ت َ ف ِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استرفاع. آنکه رفع و برداشتن چیزی خواهد از کسی. ( منتهی الارب ). خواهنده بالابردن چیزی. ( اقرب الموارد ). رجوع به استرفاع شود.