لغت نامه دهخدا
مستجرح. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجراح. عیب و فساد بیرون آورنده. ( آنندراج ). || خراب و فاسد و تباه. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استجراح شود.
مستجرح. [ م ُ ت َ رِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استجراح. عیب و فساد بیرون آورنده. ( آنندراج ). || خراب و فاسد و تباه. ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استجراح شود.