مستبهل

نفرین‌کننده، لعنت‌کننده

مستبهل. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از استبهال. والی مستبهل؛ والی که رعیت را مهمل و بی قید گذارد. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبهال شود.