لغت نامه دهخدا
مستبغی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبغاء. جوینده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبغاء شود.
مستبغی. [ م ُ ت َ ] ( ع ص ) نعت فاعلی از مصدر استبغاء. جوینده. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به استبغاء شود.