مسبحین
مترادفها
تسبیحگویان، ستایشکنندگان
لغت نامه دهخدا
مسبحین. [ م ُ س َب ْ ب ِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ مسبح ( در حالت نصبی و جری ). ستایش کنندگان. تسبیح گویان. رجوع به مسبح و مسبحون شود: فلولا انه کان من المسبحین. ( قرآن 143/37 ).
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع مسبح در حالت نصبی و جری ( در فارسی مراعات این قاعده نکنند ).
جمله سازی با مسبحین
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان انبوه جمعیت، گروهی از مسبحین با صدای بلند و با ایمان، مشغول ذکر و تسبیح خداوند در صحن حرم بودند.
💡 مسبحین در هر لحظه از شبانهروز، با تسلیم و خضوع، به ستایش آفریدگار خود پرداخته و از عظمت خلقت او یاد میکنند.
💡 در آن فضای معنوی، صدای مسبحین که همزمان در حال ذکر بودند، حسی از آرامش و پیوند با دنیای معنا را القا میکرد.