لغت نامه دهخدا
( مرودکة ) مرودکة. [ م ُ رَ دَ ک َ ] ( ع ص ) تأنیث مرودک که نعت مفعولی است از مصدر رودکة. رجوع به مرودک و رودکة شود. || دختر نوجوان خوب صورت. ( از منتهی الارب ). رودکة.
( مرودکة ) مرودکة. [ م ُ رَ دَ ک َ ] ( ع ص ) تأنیث مرودک که نعت مفعولی است از مصدر رودکة. رجوع به مرودک و رودکة شود. || دختر نوجوان خوب صورت. ( از منتهی الارب ). رودکة.