مرودک

مرودک. [ م ُ رَ دَ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رودکة. رجوع به رودکة شود. || زیبا شده. کسی که او را زیبا ساخته باشند. ( از اقرب الموارد ). غلام مرودک؛ کودک نوجوان خوشگل. ( ناظم الاطباء ). رودک.