مرهمس

لغت نامه دهخدا

مرهمس. [ م ُ رَ م َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر رهمسة. رجوع به رهمسة شود. || امر مرهمس؛ کارپوشیده و مستور. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).