لغت نامه دهخدا
مرتبع. [ م ُ ت َ ب َ ] ( ع اِ ) فرودآمدنگاه در بهاران. ( منتهی الارب ). آنجا که بهار آنجا گذارند. ( مهذب الاسماء ). رجوع به ارتباع شود. || ( ص ) مرد میانه. مرتبِع. ( منتهی الارب ).
مرتبع. [ م ُ ت َ ب ِ] ( ع ص ) مرد میانه. مرتبَع. ( منتهی الارب ). || نعت فاعلی است از ارتباع. رجوع به ارتباع شود.
