لغت نامه دهخدا
مدجل.[ م ُ دَج ْ ج َ ] ( ع ص ) بعیر مدجل؛ شتر قطران مالیده. ( منتهی الارب ) ( از متن اللغة ). رجوع به تدجیل شود. || سیف مدجل؛ شمشیر ملمع بزرگ. ( منتهی الارب ): دجله بالذهب؛ موهه. ( متن اللغة ) رجوع به تدجیل شود.
مدجل. [ م ُ دَج ْ ج ِ ] ( ع ص ) زراندودکننده و پوشنده چیزی را برای فریب. ( آنندراج ). نعت فاعلی است از تدجیل. رجوع به تدجیل شود.
