مخلفه

( مخلفة ) مخلفة. [ م َ ل َ ف َ ] ( ع اِ ) جای خلاف که نوعی از بید است. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ). زمینی که در آن درخت خلاف که نوعی از بید است باشد. ( ناظم الاطباء ). || منزل. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
- مخلفة مِنی ̍؛ فرودآمدنگاه مردم در منی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ).
|| ( ص ) سبب بوی گرفتن دهان: نومة الضحی مخلفةللفم؛ خواب نیم روز سبب بوی گرفتن دهان است. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ذیل اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).
مخلفة. [ م ُ ل ِ ف َ ] ( ع ص ) مؤنث مُخلِف. ناقه ای که آبستن نماید و نباشد. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ). ماده شتری که آبستن نماید ونباشد. ( ناظم الاطباء ). || شتری که از نه سالگی درگذشته باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ماده شتری که از نه سالگی درگذشته باشد. ( ناظم الاطباء ).

( اسم ) مونث مخلف: ۱ - اشیائ بجا مانده از مرده متروکات. ۲ - هر یک از لوازم خانه.
ناقه که آبستن نماید و نباشد