محیی الدین ابن جوزی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] اِبْن ِجَوزی، محیی الدین ابومحمد یوسف بن عبدالرحمان (۱۳ ذیقعده ۵۸۰ - مق صفر ۶۵۶ق /۱۵ فوریه ۱۱۸۵ - فوریه ۱۲۵۸م )، فقیه، اصولی، واعظ و محتسب حنبلی مذهب بغداد و استاذالدار (رئیس تشریفات دربار) آخرین خلیفه عباسی بود.
وی فرزند کهتر ابوالفرج عبدالرحمان بن جوزی (ه م ) است. در بغداد زاده شد، نزد پدرش و کسانی چون یحیی بن اسعد بن بوش و ابومنصور عبدالله بن محمد بن عبدالسلام و ابن مغطوش و ابوالحسن بن محمد بن یعیش، ذاکر بن کامل و ابن کلیب حدیث شنید و قرائات را در واسط نزد ابن باقلانی فرا گرفت و از مستعصم خلیفه اجازه روایت یافت. وی همچنین از شیخ ضیاءالدین عبدالوهاب بن سکینه خرقه گرفت.
جمله سازی با محیی الدین ابن جوزی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 محیی الدین ابن جوزی یکی از بزرگترین عالمان و مفسران تاریخ اسلام بود که آثار بی‌شماری در زمینه‌های مختلف علوم اسلامی به جا گذاشت.
💡 کتاب‌های نوشته شده توسط محیی الدین ابن جوزی همچنان از منابع اصلی برای پژوهشگران و دانشجویان علوم دینی در سراسر جهان محسوب می‌شوند.
💡 دانش و بلاغت در نوشته‌های محیی الدین ابن جوزی چنان خیره‌کننده است که او را به یکی از ستایش‌شده‌ترین نویسندگان قرون گذشته تبدیل کرد.
