محاض

لغت نامه دهخدا

محاض. [ م ِ ]( ع ص، اِ ) ج ِ مَحض، شیر خالص بی آب. ( منتهی الارب ).
محاض. [ م َ ] ( ع مص ) حیض. محیض. بی نمازی شدن زن. ( منتهی الارب ) ( از تاج المصادربیهقی ).