لغت نامه دهخدا
متوکد. [ م ُت َ وَک ْ ک ِ ] ( ع ص ) ایستاده و آماده بر کاری. ( از منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). یقال ظل متوکداً بامر کذا و متوکزاً؛ ای قائماً مستعداً. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به متوکز شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟