متهیعر

لغت نامه دهخدا

متهیعر. [ م ُ ت َ هََ ع ِ ] ( ع ص ) بی آرام. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تهیعر شود.