متهرع

لغت نامه دهخدا

متهرع. [ م ُ ت َ هََ رْ رِ ] ( ع ص ) نیزه راست شونده بسوی کسی. ( آنندراج )( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). نیزه راست شده به سوی دشمن. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تهرع شود.