متلکد
لغت نامه دهخدا
متلکد. [ م ُت َ ل َک ْ ک ِ ] ( ع ص ) متصل و پیوسته. || استوار و برقرار. ( ناظم الاطباء ). || چسبان. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رجوع به تلکد شود.
متلکد. [ م ُت َ ل َک ْ ک ِ ] ( ع ص ) متصل و پیوسته. || استوار و برقرار. ( ناظم الاطباء ). || چسبان. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). رجوع به تلکد شود.