متقیض

لغت نامه دهخدا

متقیض. [ م ُ ت َ ق َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) دیوار ویران و افتنده. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). دیوار افتاده ویران شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تقیض و تقوض شود.