متطغم
لغت نامه دهخدا
متطغم. [ م ُ ت َ طَغ ْ غ ِ ] ( ع ص ) خویشتن را نادان نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). کسی که خویشتن را نادان و یا دیوانه می نمایاند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تطغم شود.
متطغم. [ م ُ ت َ طَغ ْ غ ِ ] ( ع ص ) خویشتن را نادان نماینده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب )( از اقرب الموارد ). کسی که خویشتن را نادان و یا دیوانه می نمایاند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به تطغم شود.