لغت نامه دهخدا
متضیح. [ م ُ ت َ ض َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) آن که وارد حوض آنگاه شود که اکثر آب آن را خورده و بقیه ٔغیر خالص گذاشته باشند. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). || آن که می نوشد شیر مخلوط با آب را و شیر تنک آمیخته و ممزوج. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تضیح شود.
