متصوع
لغت نامه دهخدا
متصوع. [ م ُ ت َ ص َوْ وِ ] ( ع ص ) موی پراکنده و پریشان. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || قوم همدیگر دور و متفرق. ( آنندراج ). گروه از هم دیگر دور و متفرق شده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به تصوع شود.
جمله سازی با متصوع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او در ظاهر مانند یک فرد عادی رفتار میکرد، اما در باطن مانند یک متصوع، از تمام لذتهای دنیوی کناره گرفته بود.
💡 برخی افراد با ادعای متصوع بودن، سعی در فریب مردم و کسب منافع شخصی از طریق پوشیدن لباسهای ساده و ریاضت دارند.
💡 شخصیت داستان در کتاب، مردی متصوع بود که تمام عمر خود را در خلوت و عبادت سپری کرده بود تا به حقیقت برسد.