متسایل

لغت نامه دهخدا

متسایل. [ م ُ ت َ ی ِ ] ( ع ص ) لشکر که روان شود از هر جهت. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). گروهان و لشکریان مجتمع. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تسایل شود.