متخاصر

لغت نامه دهخدا

متخاصر. [ م ُ ت َ ص ِ ] ( ع ص ) دست یکدیگر را گرفته در رفتن. ( آنندراج ). دست یکدیگر را گیرنده در رفتن. ( ناظم الاطباء ). یقال: ذهب القوم متخاصرین. ( اقرب الموارد ). و رجوع به تخاصر شود.