متبغثر

لغت نامه دهخدا

متبغثر. [ م ُ ت َ ب َ ث ِ ] ( ع ص ) شوریده دل. ( ناظم الاطباء ). یقال: اصبح فلان متبغثراً. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( ناظم الاطباء ). و رجوع به تبغثر شود.