لغت نامه دهخدا
مبلغم. [ م ُ ب َ غ َ ] ( ع ص ) بلغمی. آن که بر مزاج او بلغم غلبه دارد. ج، مبلغمون و مبلغمین: فاما المبردون و المبلغمون فلا یسلمون من ضرره [ ضررجبن = پنیر ]. ( ابن بیطار، یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و هو [ ضراة ] نافع الاصحاب الریاح الغلیظ و المبلغمین و اصحاب الجشاءالحامض. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).
