لغت نامه دهخدا
لوهت ند. [ هَِ ن َ] ( اِخ ) رودی که از کوه لوهت و از حوض لوهت که در دامنه آن است سرچشمه گیرد. ( ماللهند بیرونی ص 273 ).
لوهت ند. [ هَِ ن َ] ( اِخ ) رودی که از کوه لوهت و از حوض لوهت که در دامنه آن است سرچشمه گیرد. ( ماللهند بیرونی ص 273 ).
رودی که از کوه لوهت و از حوض لوهت که در دامنه آنست هندوستان.