لجلجه
لغت نامه دهخدا
( لجلجة ) لجلجة. [ ل َ ل َ ج َ ] ( ع مص ) در دهان گردانیدن سخن را. ( منتهی الارب ). شوریده سخن گفتن. ( منتخب اللغات ). پریشان بودن کلام چنانکه مطلب مفهوم نشود. سخن در دهان گردانیدن چنانکه ظاهر نشود. ( منتخب اللغات ). مِن مِن کردن. || خاییدن لقمه را. ( منتهی الارب ). لقمه در دهان گردانیدن. ( منتخب اللغات ).
جمله سازی با لجلجه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او با وجود داشتن دانش کافی، در هنگام پاسخ دادن به سوالات بسیار دشوار در جلسه، دچار لجلجه و تردید شد که نشاندهنده استرس او بود.
💡 آن سخنور بزرگ، برخلاف همیشه، در برابر جمعیت پرشور دچار لجلجه شد و نتوانست با همان قدرت و اعتماد به نفس همیشگی سخنرانی خود را ادامه دهد.
💡 لجلجه و تپق زدن در زمان ارائه پروژههای بسیار مهم میتواند باعث شود که مخاطبان و مدیران، اعتماد خود را به مهارتهای فنی شما از دست بدهند.