لغت نامه دهخدا
عطموس. [ ع ُ ] ( ع ص ) زن نیکوصورت. زن خوب شکل درازبالا پرگوشت نازاینده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). عَیطَموس. و رجوع به عیطموس شود. || زن تمام اندام. || شتر قوی هیکل تمام خلقت. ( منتهی الارب ). || ( اِ ) حمار الوحش. ( مخزن الادویه ). اسم عربی حمار وحشی است. ( تحفه حکیم مؤمن ).
