عطشاء
لغت نامه دهخدا
عطشاء. [ ع َ ] ( ع ص ) اصل «عطشان » است که نون آن تبدیل به همزه شده است، چه عطشان بر عطاشی جمع بسته شود. ( از منتهی الارب ). و رجوع به عطشان شود.
جمله سازی با عطشاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در میان بیابانهای سوزان و بیانتها، مسافران از شدت عطشاء و خشکی گلو، توان ایستادن و ادامه دادن مسیر را به سختی داشتند.
💡 شاعر در این غزل زیبا، عطشاء روح را به جستجوی حقیقت و عشق الهی تشبیه کرده است که هرگز از سیر شدن نمیرسد.
💡 وقتی تشنه در برابر چشمهای خنک قرار گرفت، عطشاء شدیدی که در گلو داشت با نوشیدن قطرههای آب آرام گرفت و جان دوبارهای یافت.