عزتمندی
کلمه «عزتمندی» صفت یا اسم مصدر است که به معنای برخورداری از عزت، احترام و جایگاه والای اجتماعی یا اخلاقی می‌باشد. این واژه نشان‌دهنده وضعیتی است که فرد در آن از حیثیت، شرافت و احترام برخوردار است و مورد تکریم دیگران قرار می‌گیرد. عزتمندی می‌تواند شامل ویژگی‌های شخصیتی مانند شجاعت، صداقت، درستکاری و پایبندی به اصول اخلاقی نیز باشد. افرادی که عزتمند هستند، معمولاً دارای استقلال رأی و رفتار و همچنین اعتماد به نفس در مواجهه با مشکلات و فشارهای اجتماعی هستند. این مفهوم در فرهنگ و ادبیات فارسی بار معنایی مثبت دارد و همواره مورد تحسین و احترام بوده است. عزتمندی می‌تواند در زندگی فردی، اجتماعی و حتی سیاسی نمود پیدا کند و نشان‌دهنده جایگاه والای فرد در جامعه باشد. برخلاف خودخواهی یا تکبر، عزتمندی با احترام به دیگران و رفتار متین همراه است و متضمن کرامت انسانی است. به طور خلاصه، این واژه به معنای داشتن عزت، احترام، شرافت و جایگاه والا در رفتار، شخصیت و تعاملات اجتماعی است و ویژگی‌ای مثبت و ارزشمند به شمار می‌آید.
مترادف‌ها
عزت، بزرگی، شکوه، سربلندی
متضادها
ذلت، خواری، پستی
لغت نامه دهخدا
عزتمندی. [ ع ِزْ زَ م َ ] ( حامص مرکب ) حالت و کیفیت عزتمند. ( فرهنگ فارسی معین ). ارجمندی. بزرگواری. رجوع به عزتمند شود.
جمله سازی با عزتمندی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عزتمندی و حفظ کرامت انسانی، از مهم‌ترین ارزش‌هایی است که هر فرد باید در تمام مراحل زندگی خود سعی در حفظ و رعایت آن داشته باشد.
💡 او با وجود فقر و مشکلات مالی بسیار زیاد، همواره با عزتمندی و شرافت زندگی کرد و هرگز به کسی دست‌درازی یا التماس نکرد.
💡 رهبران بزرگ تاریخ همواره تلاش کرده‌اند تا با حفظ عزتمندی ملت خود، در برابر قدرت‌های بیگانه با اقتدار و استواری کامل ایستادگی نمایند.
