طغاجر

گناهکار، نافرمان، سرکش، یاغی، متجاوز

مطیع، فرمانبردار

طغاجر. [ طُ ج َ ] ( اِخ ) صورتی از طوغاجار نویان است. رجوع به ترجمه ٔتاریخ ادبیات ایران براون ج 3 ص 38 و طغاجار شود.