لغت نامه دهخدا
( ضحیة ) ضحیة. [ ض َ حی ی َ ] ( ع اِ ) گوسپند قربانی. ج، ضحایا. ( منتهی الارب ). آنچه قربان کنند هر جا که باشد. ( مهذب الاسماء ). || نیم چاشت. ( منتهی الارب ).
ضحیه
فرهنگ فارسی
گوسپند قربانی. جمع ضحایا آنچه قربان کنند هر جا که باشد.
( ضحیة ) ضحیة. [ ض َ حی ی َ ] ( ع اِ ) گوسپند قربانی. ج، ضحایا. ( منتهی الارب ). آنچه قربان کنند هر جا که باشد. ( مهذب الاسماء ). || نیم چاشت. ( منتهی الارب ).
گوسپند قربانی. جمع ضحایا آنچه قربان کنند هر جا که باشد.
