ضباع
مترادفها
کفتارها
لغت نامه دهخدا
ضباع. [ ض ِ ] ( اِخ ) ( بطن الَ... ) موضعی است. ( منتهی الارب ). وادیی است در بلاد عرب. ( معجم البلدان ).
ضباع. [ ض ِ ] ( ع اِ ) ج ِ ضَبُع و ضَبْع. ( منتهی الارب ): ضباع و سباع از خصب آن مراتع بفراخی رسیده. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 394 ). در مأوای سباع و منزل ضباع در خواب غفلت رفت. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 159 ). ضباع با ثعالب مستأنس شده. ( جهانگشای جوینی ). || ( ص ) ضَبِعة. رجوع به ضَبِعة شود.
ضباع. [ ض ِ ] ( اِخ ) ستاره های بسیارند اسفل از بنات نعش. ( منتهی الارب ). ستارگانی که بر سر و منکبین و عصای صورت بقّار واقع است.
فرهنگ عمید
کفتارها.
جمله سازی با ضباع
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در اعماق جنگلهای تاریک و وحشی، گلهای از ضباع با چشمانی درخشان در انتظار شکار مناسبی بودند تا در سکوت شب به سمت طعمه خود حرکت کنند.
💡 افسانههای قدیمی حکایت از آن میکردند که ضباع در شبهای مه آلود با صداهایی عجیب، راهگذران جنگل را به وحشت میاندازند و آنها را کاملاً گمراه میکنند.
💡 زیستشناسان در گزارشهای اخیر خود به تغییر رفتار ضباع و نحوه تعامل آنها با سایر حیوانات در محیطهای در حال تغییر اکولوژیک اشاره کردهاند.