لغت نامه دهخدا
ضئیل. [ ض َ ] ( ع ص ) لاغر و نزار. ( منتهی الارب ). نزار. ( مهذب الاسماء ) ( دهار ). || حقیر. ( منتهی الارب ). خُرد. ( منتهی الارب ) ( مهذب الاسماء ). باریک. ( منتهی الارب ). ج، ضؤلاء، ضئال. ( منتهی الارب ). ضئیل نئیل؛ از اتباع است. ( مهذب الاسماء ).
