لغت نامه دهخدا
شکافانیدن.[ ش ِ / ش َ دَ ] ( مص ) شکافاندن. شکافتن فرمودن و چاک زدن کنانیدن. ( ناظم الاطباء ). شکافتن. شق کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شکافتن و شکافاندن شود.
شکافانیدن.[ ش ِ / ش َ دَ ] ( مص ) شکافاندن. شکافتن فرمودن و چاک زدن کنانیدن. ( ناظم الاطباء ). شکافتن. شق کردن. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به شکافتن و شکافاندن شود.
شکاف دادن، چاک دادن.
( مصدر ) ۱ - موجب شکفتن غنچه شدن. ۲ - رویانیدن.