شناصی
لغت نامه دهخدا
شناصی. [ ش َ صی ی / ش ُ صی ی ] ( ع ص ) اسب درازهیکل توانای نجیب. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شناص شود.
شناصی. [ ش َ صی ی / ش ُ صی ی ] ( ع ص ) اسب درازهیکل توانای نجیب. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به شناص شود.