شختیت
لغت نامه دهخدا
شختیت. [ ش ِ ] ( ع ص ) غبار بالابرآمده. ( منتهی الارب ). شِخّیت. ( منتهی الارب ). و رجوع به شخیت شود.
فرهنگ فارسی
غبار بالا بر آمده شخیت
شختیت. [ ش ِ ] ( ع ص ) غبار بالابرآمده. ( منتهی الارب ). شِخّیت. ( منتهی الارب ). و رجوع به شخیت شود.
غبار بالا بر آمده شخیت