شترشکن

لغت نامه دهخدا

شترشکن. [ ش ُ ت ُ ش ِ ک َ ] ( نف مرکب ) اشترشکن. که شتر را بشکند. خردکننده شتر به نیرو. || کنایه از قوی و نیرومند است. رجوع به اشترشکن شود.