لغت نامه دهخدا
راغنی. [ غ َ ] ( ص نسبی ) منسوب است به راغن که از قراء سغد سمرقند میباشد. ( از انساب سمعانی ).
راغنی. [ غ َ ] ( اِخ ) ابومحمد احمدبن محمدبن علی بن نصر سامی راغنی دبوسی. او از ابوبکر اسماعیلی روایت کرد و ابومحمد عبدالعزیزبن محمد نخشبی از او روایت دارد. ( از اللباب فی تهذیب الانساب ج 1 ). و رجوع به انساب سمعانی شود.
