لغت نامه دهخدا
( رادعة ) رادعة. [ دِ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث رادع. بازدارنده: و فیه قوة رادعة. ج، رادعات، روادع. ( ناظم الاطباء ). || پیراهن پیسه بزعفران یا بدیگر بوی خوش. ( منتهی الارب ). ردیع: ثوب ردیع؛ مصبوغ بالزعفران. ( اقرب الموارد ).
( رادعة ) رادعة. [ دِ ع َ ] ( ع ص ) تأنیث رادع. بازدارنده: و فیه قوة رادعة. ج، رادعات، روادع. ( ناظم الاطباء ). || پیراهن پیسه بزعفران یا بدیگر بوی خوش. ( منتهی الارب ). ردیع: ثوب ردیع؛ مصبوغ بالزعفران. ( اقرب الموارد ).
تانیث رادع. باز دارنده: و فیه قوه رادعه. جمع رادعات وروادع. یا پیراهن پیسه بزعفران یا بدیگر بوی خوش.