لغت نامه دهخدا
دوراغ. ( اِ ) دوغ و ماستی که شیر بر آن دوشیده باشند. و آن دراصل دوغ راغ بوده یعنی دوغی که از صحرا و کوه آورده اند و بر اثر کثرت استعمال، دوراغ متداول است. ( از آنندراج ) ( از برهان ) ( از انجمن آرا ). شیراز. ( یادداشت مؤلف ). در مشهد دراغ می گویند. رجوع به شیراز شود.