خلاف افکندن

خلاف افکندن. [ خ ِ / خ َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) اختلاف انداختن. دشمنی افکندن:
سخن چین بدبخت دریک نفس
خلاف افکند در میان دو کس.سعدی.ز نادانی و تیره رایی که اوست
خلاف افکند در میان دو دوست.سعدی.

اختلاف انداختن دشمنی افکندن