لغت نامه دهخدا
( حلوبة ) حلوبة. [ ح َ ب َ ] ( ع ص ) حلوب. ( منتهی الارب ): ناقة حلوبة؛ شتر ماده دوشیدنی. || حلوبه ابل؛ یکی از شتران یازیاده و همچنین است حلوبه غنم. ج، حلائب، حلب. ( از منتهی الارب ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟