دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] جِسْر طرابلسی، حسین بن محمد، فقیه و ادیب و عالم برجسته حنفی قرن سیزدهم و چهاردهم است.
در ۱۲۶۱ در خانواده ای اهل علم در طرابلس ( لبنان ) به دنیا آمد.
در حدود یک سالگی پدرش، محمدجسر، را که از عالمان زمان خود بود، از دست داد و عمویش (شیخ مصطفی جسر) سرپرستی او را به عهده گرفت.
حیات علمی
شیخ حسین جسر در زادگاهش نزد شیخ عبدالجلیل به فراگیری قرآن کریم پرداخت و صرف و نحو و فقه را نزد عبدالقادر و عبدالرزاق رافعی و شیخ عَرابی آموخت.
در ۱۲۷۹ به قاهره سفر کرد و در دانشگاه الازهر نزد استادانی چون شیخ حسین مَرْصَفی، حسین مِنقارة و عبدالرحمان بحراوی به تحصیل علم پرداخت و در ادبیات و علوم دینی و عقلی صاحب نظر شد.
در ۱۲۸۴، به دلیل بیماری عمویش، به طرابلس بازگشت و بر اثر فوت وی ناچار شد در طرابلس بماند.
← فعالیت علمی
از جمله شاگردان وی، عبدالکریم عویضه، رشیدرضا، (صاحب المنار)، امین عزالدین (قاضی طرابلس )، اسماعیل حافظ، عبدالمجید و عبدالقادر مغربی، شیخ محیی الدین عبس و فرزندش محمدجسر بودند.
خصایص
...