تهشیش

لغت نامه دهخدا

تهشیش. [ ت َ ] ( ع مص ) سست شمردن کسی را. || شادمان گردانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).