تقیه اصحاب کهف

[ویکی فقه] تقیه اصحاب کهف (قرآن). تقیه به معنای انجام کاری بر خلاف نظر قلبی و اعتقادی است که اصحاب کهف هم به هنگام تهیه غذا که به شهر رفتند تقیه کردند.
اصحاب کهف با حفظ رازداری و به هنگام تهیه آذوقه تقیه کردند. ام حسبت ان اصحـب الکهف والرقیم کانوا من ءایـتنا عجبـا•... فابعثوا احدکم بورقکم هـذه الی المدینة فلینظر ایها ازکی طعامـا فلیاتکم برزق منه ولیتلطف ولا یشعرن بکم احدا• انهم ان یظهروا علیکم یرجموکم او یعیدوکم فی ملتهم ولن تفلحوا اذا ابدا.آیا گمان کردی اصحاب کهف و رقیم از آیات عجیب ما بودند؟! •...اکنون یک نفر از خودتان را با این سکّه ای که دارید به شهر بفرستید، تا بنگرد کدام یک از آنها غذای پاکیزه تری دارند، و مقداری از آن برای روزی شما بیاورد. امّا باید دقّت کند، و هیچ کس را از وضع شما آگاه نسازد•چرا که اگر آنان از وضع شما آگاه شوند، سنگسارتان می کنند؛ یا شما را به آیین خویش بازمی گردانند؛ و در آن صورت، هرگز روی رستگاری را نخواهید دید!» اما باید نهایت دقت را به خرج دهد، و هیچ کس را از وضع شما آگاه نسازد.